top of page


Χρώματα σκορπάς…
Πώς γίνεται να πονάς και λάμψη να σκορπάς, χρώματα να αναβλύζει η πονεμένη σου ψυχή; Πόσο κουράγιο παίρνει το κορμί όταν μόνο χρώματα...


Χαμένη στην άβυσσο…
Χρώμα μαύρο, έτσι μας έμαθαν ότι είναι εκεί, σκοτάδι πυκνό που σε πνίγει. Όσα βιβλία κι αν διάβασα, η άβυσσος είναι τόσο σκοτεινή που...


Δώστε μια ευκαιρία σε αυτόν που υποφέρει να παίρνει την απόφαση…
Εγωιστής λοιπόν, όταν βλέπεις κάποιον να υποφέρει και θέλεις να τον κρατήσεις δίπλα σου για το δικό σου εγώ. Γιατί όταν αγαπάς δεν...


Ένα βήμα προς την ελευθερία!
Και ονομάζεις την μοναξιά ή την μοναχικότητα, ελευθερία. Είναι όμως έτσι τελικά; Ελευθερία θα πει να ζεις με ό,τι σε ευχαριστεί, να...


Το ταξίδι που δεν κάναμε…
Στις θάλασσας τα νερά παρέα διασχίσαμε τα κύματα, όσο κι αν ήταν δυνατά, τόσο πείσμα είχαμε να τα προσπεράσουμε. Σε αυτό το ταξίδι χάθηκε...


Τα εσωτερικά δάκρυα είναι τα πιο επώδυνα!
Μην κοιτάς που κάποια δάκρυα δεν βγαίνουν προς τα έξω. Που κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να κλάψουν μπροστά σε άλλους. Τα δάκρυα που...


Μια αγκαλιά και ένα χαμόγελο, αυτό ζητάμε οι ασθενείς, τίποτα άλλο…
Λύπηση στα μάτια γνωστών μου και αγνώστων, πιο πολύ με πονάνε, ακόμα και από την ίδια την πληγή που μου έκανε η ασθένεια στο κορμί....


Έρχεται η στιγμή που η ζωή φέρνει σχέσεις ζωής…
Από την αρχή που πηγαίνουμε σχολείο, ξεκινάει η κοινωνικοποίηση και η επαφή μας με ανθρώπους. Ξεκινάνε οι φιλίες που τότε δεν είσαι σε...


Ζήσε όπως θες, ο κόσμος πάντα θα λέει…
Μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία που μας έλεγε “τι θα πει ο κόσμος”. Από το σπίτι άρχισε αυτή η έκφραση να διδάσκεται και να μπαίνει μέσα μας,...


Για σένα που με πήρες απ’ το χέρι και μου έδειξες αγάπη τι θα πει…
Μια φιλία που άνθισε έτσι ξαφνικά και κόπηκε βίαια μετά από ένα χρόνο, ήταν πολύ πιο σημαντική από άτομα του οικογενειακού περιβάλλοντος...


Αλλάζει ο άνθρωπος μετά από πολύ πόνο…
Μπροστά στο καθρέφτη κι εγώ αναρωτιέμαι αν έμεινα όπως ήμουν πριν. Αν τα χρόνια πέρασαν κι εγώ δεν κατάλαβα τίποτα. Η μορφή μου ίδια,...


Και κάπως έτσι εμείς οι δύο γίναμε ξένοι…
Σε κοιτάζω από μακριά και δεν βλέπω τίποτα. Σαν να βλέπω κάτι ξένο, δεν είσαι αυτή η φίλη που κάποτε θα έδινα τα πάντα. Τα μάτια σου μόνο...


Στον καπνό του τσιγάρου μου κρύβεσαι…
Κάθε φορά είναι το τελευταίο τσιγάρο και κάθε φορά ανάβω κι άλλο, για να μην φύγει η μορφή σου μέσα από τον καπνό. Ανάβω το ένα μετά το...


Αν δεν σε αγαπάς, πώς περιμένεις να αγαπηθείς;
Μια ζωή περιμένουμε να αγαπηθούμε, πότε θα εμφανιστεί ο πρίγκιπας με το άσπρο άλογο. Περιμένουμε το τέλειο και το απόλυτο και ξεχνάμε τον...


Εκείνο το τελευταίο μήνυμα το έχω ακόμα κρατημένο…
Χρόνια πέρασαν και το τελευταίο μήνυμα είναι ακόμα στο τηλέφωνό μου. Ακόμα κι αν πέρασαν τόσα χρόνια από το οριστικό μας αντίο, το...


Θυμώνω που τόσο εύκολα ξέχασες, μα πιο πολύ θυμώνω που εγώ ακόμα θυμάμαι…
Ήταν ο καιρός που υπήρξε μεγάλη σιωπή ανάμεσά μας, για χρόνια καμία επικοινωνία. Κάθε μέρα όμως σε σκεφτόμουν και ήθελα να ξέρω αν είσαι...


Θέλω να τα ζήσω όλα στο κόκκινο μαζί σου!
Είναι όλα τα χρώματα ίδια; Κάθε χρώμα και μια έννοια… Το άσπρο της αθωότητας, το κίτρινο του μίσους, το πράσινο του χρήματος και το...


Τίποτα από σένα δεν αξίζει να θυμάμαι!
Πόσο εύκολα πέταξες εννιά χρόνια φιλίας… Ένα μήνυμα “θέλω να μείνω μόνη μου” και είχες την συνείδησή σου καθαρή. Μια φιλία χρόνων και δεν...


Το νιώθω πως μέρα με την μέρα μου αφήνεις το χέρι. Και πονάει γαμώτο…
Το ένιωθα εδώ και πολύ καιρό ότι πλησιάζει η ώρα να πούμε το αντίο. Μου άφηνες σιγά σιγά το χέρι χωρίς να το θέλεις, μια ανώτερη δύναμη...


Ο ήλιος ανατέλλει μέσα σου!
Δεν χρειάζεται να περιμένεις τον ήλιο στον ουρανό για να νιώσεις την ζεστασιά του και την ευτυχία. Ο ήλιος ξυπνάει και εντός μας, αν τον...
Αρθρογραφίες
bottom of page